اگزما (حساسیت پوست)



بیماری اگزما یا درماتیت یکی از بیماریهای شایع پوست می باشد بطوری که درصد بالایی از بیماران کلینیکهای تخصصی پوست را بیماران مبتلا به این بیماری تشکیل می دهند . اگزمای دست خانمهای خانه دار یکی ازانواع اگزمای تحریکی می باشد که بسیار شایع است . بطور کلی اگزما را به دودسته می توان تقسیم کرد یکی نوع تحریکی ودیگری نوع آلرژیک . درنوع تحریکی هر ماده محرکی می تواند باعث تشدید بیماری شود اما درنوع آلرژیک ماده خاصی باعث ایجاد وتشدید بیماری می باشد وسیستم ایمنی بدن نیز درایجاد بیماری دخالت دارد. مثال نوع الرژیک حساسیت به نیکل است که دردختران نوجوان وجوان شایعتربوده ودر ناحیه مچ دست و نرمه گوش بیشتر رخ می دهد . اگزماها ی تحریکی حتی به مواد غیرمحرک هم می تواند حساس بوده وتماس با یک شوینده معمولی نیز می تواند باعث تشدید بیماری شود . شکل ظاهری ضایعات اگزمایی بسته به حاد ومزمن بودن بیماری متفاوت است . درنوع حاد بیماری ضایعات تاولی ریز خارش دار ومترشحه رخ داده ودرنوع مزمن پوست خشک بوده وضخامت آن افزایش یافته وترکهای پوستی ایجاد شده وخارش نیز بشدت وجود دارد . اصل اساسی در بیماری اگزما پرهیز از تماس با مواد محرک در اگزمای تحریکی وپرهیز از تماس با ماده آلرژن در اگزمای تماسی آلرژیک است . تستهای خاصی می تواندبه ما کمک کند تا ماده آلرژن رابشناسیم واز آن پرهیز کنیم . در مورد درمان نیز استفاده از مواد خشک کننده پوست درانواع مترشحه و داروهای نرم کننده در نوع خشک بیماری همراه با استرویید های موضعی می تواند کمک کننده باشد . درمورد اگزمای دست خانمهای خانه دار استفاه از دستکش نخی مناسب درکارهای خشک منزل واستفاده از دستکش نایلنی برروی دستکش نخی درکارهای مرطوب مثل ظرفشویی ورختشویی لازم وضروری است . مواد شوینده دست نیز باید به گونه ای انتخاب شود که کمترین تحریک را داشته باشند . البته گاهی حتی تماس با آب می تواند بیماری اگزمای تحریکی دست راتشدید کند که دراین گونه موارد باید شستشوی دست به حداقل ممکن برسد وهربار پس از شستشو ازنرم کننده های قوی پوست مثل وازلین واوسرین استفاده شود . البته اگزما انواع دیگری نیز دارد مثل اگزمای سکه ای ، اگزمای بعلت تجمع خون درساق پا ، اگزمای کراکل و..... که کمتر ازانواع گفته شده شایع بوده ودرمان آنها نیز ازهمان اصول کلی درمان اگزماها پیروی می کند .



مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

زونا ( هرپس زوستر)



بیماری زونا یک بیماری ویروسی است و ویروس آن همان ویروس آبله مرغان است که می تواند مدتها بصورت نهفته دربدن انسان بماند وزمانی بیماری زونا راسبب شود . البته هرکسی که آبله مرغان گرفته باشد دچار بیماری زونا نمی شود اما برای ابتلا به زونا حتما" فرد باید قبلا" با ویروس آبله مرغان تماس داشته باشد که این تماس می تواند منجر به بیماری آبله مرغان شود ویا بدون علائم بالینی باشد . بیماری زونا معمولا" در سنین میانسالی وکهولت رخ می دهد و درکودکان شایع نیست . شروع بیماری با درد ناحیه مبتلا است . درد زونا می تواند خفیف ویا شدید باشد . هرچه سن بیمار بالاتر باشد ؛ این درد شدیدتراست ودرسنین پایینتر می تواند فقط به شکل یک سوزش و گزگز رخ دهد . این درد ازحدود 4 روز قبل از بروز ضایعات پوستی شروع می شود وبه همین علت دراین زمان احتمال اشتباه درتشخیص بیماری زیاد است و بسته به محل بروز بیماری می تواند با درد قلبی ، آپاندیسیت ، ورم کیسه صفرا، سنگ کلیه ویا درد دیسک کمر اشتباه شود . محل شایع بیماری درناحیه سینه وپشت تنه می باشد اما درنواحی صورت ، گردن، کمر ، اندام تحتانی و اندام فوقانی نیز می تواند رخ دهد . ضایعات پوستی مختص بیماری به شکل دانه های آبدار وچرکی یا خونی در زمینه پوست قرمز است که معمولا" این ضایعات به شکل گروهی در کنارهم قرار گرفته اند . ضایعات پوستی ودرد بیماری در یک سمت بدن رخ می دهد وضایعات ازخط وسط بدن عبور نمی کند . درحقیقت توزیع ضایعات به شکل درماتومال است یعنی درمحل عصب دهی یک یا دوعصب مجاورهم رخ می دهد . گاهی ضایعات خیلی وسیع وگاهی خیلی محدود است ولی کلا" هرچه سن بیمار بالاتر باشد شدت بیماری ووسعت آن بیشتر است . واگیری ضایعات ازطریق راه تنفسی است وفرد درتماس اگرقبلا" با ویروس آبله مرغان درتماس نبوده ؛ دچار آبله مرغان می شود پس لازم است فرد مبتلا با کودکانی که آبله مرغان نگرفته اند کمترتماس داشته باشد . مدت وجود بیماری معمولا" حدود 4-3 هفته است که درصورت وجود درد شدید تحمل این مدت بسیار دشواراست . گاهی حتی این درد پس از بهبودی ضایعات پوستی به مدت شش ماه تا یکسال با شدت وضعف متفاوت ادامه می یابد . این درد می تواند به شکل سوزشی باشد ویا گاه حالت خنجری دارد یعنی مانند آن است که خنجری درآن قسمت فروکرده اند . حتی گاه تماس لباس فرد باپوست او باعث ایجاد حالت ناخوشایندی می شود که همه اینها بعلت التهاب عصب ناحیه مبتلا می باشد . چون دربیماری زونا درگیری پوست وعصب همراه هم وجود دارد وبه همین علت در درمان این بیماران از مشاوره با متخصصین محترم نورولوژی سود می بریم . درمان داروئی زونا به دوشکل موضعی و خوراکی می باشد . در درمانهای موضعی از داروهای خشک کننده مثل ائوزین ، ویوله دوژانسین ، محلولهای حاوی سولفات روی و.... جهت خشک کردن ضایعات آبداروتاولی استفاده می شود . درصورت وجود خارش می توان از داروهای ضد خارش موضعی مانند کالامین استفاده کرد . شستشوی ضایعات با آب و صابون بدون کندن آنها ایرادی ندارد . داروهای خوراکی ضد ویروسی مثل آسیکلوویر بعلت شدت بیشتر بیماری زونا نسبت به آبله مرغان دراینجا بیشتر کاربرد دارد ودرصورتی که شروع استفاده از این داروها در 48 ساعت اول بیماری باشد ؛ می توان تا حدی از شدت بیماری کاست . درد زونا را می توان با مسکنها تا حدی کنترل نمود اما درصورت ادامه درد به پس از بهبودی ضایعات پوستی می توان از داروهایی چون داروهای ضد افسردگی وداروهای دیگری که دربیماریهای اعصاب کاربرد دارند استفاده نمود . در صورت مزمن شدن درد پس از زونا ، آرامش بیمار و کاهش اضطراب اومی تواند در درمان بهتر نقش بسزائی بازی کند .



مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

زرد زخم



بیماری زرد زخم یک بیماری به علت باکتری استرپتوکوک یا استافیلوکوک ویا هر دو می باشد . این بیماری بیشتر در کودکان ونوجوانان شایع است وفصل شیوع آن تابستان می باشد . ضایعات به شکل دلمه های زرد عسلی رنگ می باشد که برروی پوست قرمز وزخمی شده قراردارد که این دلمه ها به راحتی کنده می شوند .اکثرا" این ضایعات برروی صورت و بخصوص اطراف دهان وبینی قرار دارند . گاهی این بیماری برروی یک بیماری دیگر مثل اگزما یا تب خال یا آبله مرغان اضافه می شود . انتقال بیماری ازطریق تماس مستقیم ویا تماس با حوله و وسایل شخصی فرد بیمار است . معمولا" درخانواده این بیماری می تواند از کودکی به کودک دیگر انتقال یابد . این بیماری دونوع دارد که یکی تاولی ودیگری غیر تاولی است . درنوع غیر تاولی عامل بیماری بیشتر یک نوع باکتری به نام استرپتوکوک است ودرنوع تاولی نیز اکثرا" عامل استافیلوکوک است . البته گاهی نیز بخصوص درموارد طول کشیده احتمال وجود هردوعامل درضایعات وجود دارد . ضایعات نوع تاولی که تقریبا" مختص کودکان است به شکل تاولهای ریزودرشتی است که با کنده شدن سقف تاولها ، سطح قرمزی بجا می ماند که با پیوستن این سطوح به هم احتمال دارد مناطق وسیعی رانیز درگیر کند . یک نوع این بیماری به شکل خیلی وسیع بروز کرده که عامل آن یک نوع استافیلوکوک است که سم (توکسین ) ترشح می کند . این سم با ازبین بردن لایه های سطحی پوست باعث می شود که همانند سوختگی تمام بدن بدون پوست ودرمقابل عفونتها بی حفاظ گردد .


البته خوشبختانه این نوع بیماری خیلی ناشایع است و تنها درشیرخواران و افراد با سطح ایمنی پایین یا دچار بیماری کلیوی پیشرفته رخ می دهد . درمان زردزخم معمولی وغیرتاولی تنها شستشو با صابونهای ضد باکتری واستفاده از پمادهای موضعی آنتی بیوتیکی است . البته درموارد شدید ووسیع از آنتی بیوتیکهای خوراکی نیز می توان استفاده نمود . درمورد بیماری زرد زخم تاولی استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی ودرموارد شدید حتی تزریقی ضروری است . چون بیماری از طریق وسایل شخصی فرد نیز انتقال می یابد پس جدا نمودن این وسایل نیز درپیشگیری از بیماری کمک کننده است . یک نوع بیماری شبیه زرد زخم نیز هست که نامش اکتیما (echtyma) است ودراین حالت درزیر دلمه های مشخصه بیماری زخمی نسبتا" عمیق وجود دارد که همین زخم باعث ایجاد اسکار یا جوشگاه پس از بهبودی بیماری می شود؛ درصورتی که بیماری زرد زخم معمولا" 7 تا 10 روزه بدون اسکار بهبود می یابد . دراکتیما تب وبیحالی و بزرگی غدد لنفاوی ناحیه مبتلا نیز می تواند رخ دهد که دربیماری زرد زخم چنین مواردی معمولا" وجود ندارد . درمان اکتیما نیز استفاده از آنتی بیوتیکهای خوراکی است. چون عامل ایجاد زرد زخم معمولا" به پنی سیلین مقاوم است لذا لازم است دردرمان از آنتی بیوتیکهای دیگرمانند کلوکزاسیلین ودی کلوکزاسیلین وسفالکسین به تشخیص پزشک معالج استفاده نمود . برداشتن دلمه های مشخصه بیماری نیز در درمان موثر است که این کار را می توان با خیساندن دلمه ها توسط کمپرس گرم انجام داد . استفاده از حمام بتادین نیز می تواند کمک کننده باشد البته به شرطی که فرد نسبت به این ماده واکنش حساسیتی نداشته باشد وغلظت بتادین نیز کاملا" حساب شده باشد .

مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

ویتیلیگو(برص یا پیسی)

بیماری ویتیلیگوبه احتمال زیاد یک بیماری خود ایمنی است که درآن سیستم ایمنی بدن دربرابر سلولهای رنگدانه ای پوست واکنش نشان داده وآنها را تخریب می کند . حدود یک درصد مردم دچار این بیماری هستند واین بیماری درهرسنی می تواند بروز کند اما نیمی ازموارد بیماری درزیرسن 20سال بروزمی کند . در30-20% موارد سابقه خانوادگی این بیماری درفرد مبتلا وجود دارد .ضایعات پوستی به شکل لکه های بیرنگ وسفید پوستی است که این لکه ها می تواند بزرگ ویا کوچک باشد . این لکه ها را می توان با استفاده ازوسیله ای بنام لامپ وود مشاهده کرد که درزیرنوراین لامپ به وضوح حالت مرمری وسفید لکه ها مشخص می شود . محل بروزاین بیماری درهرنقطه ای از بدن می تواند باشد . اما پشت دستها ، زانوها ، آرنجها ، کناره لبها، ناحیه تناسلی وصورت ازنقاط نسبتاً شایعتر بروز این بیماری می باشد . ازلحاظ انتشار بیماری ویتیلیگو می تواند لوکالیزه یا سگمنتال باشد یعنی فقط منطقه خاصی از پوست را درگیر کند ویا اینکه یونیورسال باشد یعنی تمام یا تقریباً تمام بدن را درگیرسازد . گاهی نیز این بیماری حالت درماتومال به خود می گیرد یعنی قسمتی از پوست را که توسط عصب خاصی عصب دهی می شود درگیر می کند. سیربیماری خیلی قابل پیش بینی نیست اما درمواردی که سالها بیماری درمحل ثابتی باقی مانده است وپیشرفت زیادی نداشته معمولاً بعید است که به ناگهان پیشرفت زیادی داشته وتمام بدن را فرا گیرد . مواردی که از ابتدا پیشرونده هستند می توانند تمام بدن را گرفتارکند . دربیماران ویتیلیگویی احتمال بروزبیماریهای دیگرخودایمنی مانند آنمی پرنیسیوز، آلوپسی آره اتا، تیروییدیت اتوایمیون و... بیشترازافراد عادی است . لکه های سفید پوستی می تواند همراه با ایجاد سفیدی درموهای همان منطقه باشد که احتمال درمان پذیربودن بیماری دراین حالت کمتر می شود . لکه های سفید پوستی اکثراً بصورت متقارن دربدن بروز می کند . این بیماری گاهی می تواند با برخی بیماریهای دیگرپوستی اشتباه شود که ازجمله این بیماریها می توان به پیتریازیس آلبا ، پیتریازیس ورسیکالر، خالهای بیرنگ مادرزادی وبیرنگیهای پوستی همراه با برخی ازسندرمها اشاره نمود .



بیماری ویتیلیگودرمان قطعی نداشته اما 30% موارد این بیماری خودبخود می تواند بهبود یابد . ازجمله درمانهای رایج برای این بیماری می توان به ترکیبات استروییدی موضعی ، پیمکرولیموس موضعی ، استفاده ازفتوتراپی همراه با داروی پسورالن و استفاده ازلیزر اگزایمر اشاره نمود . گاهی نیز ازچند روش درمانی همزمان می توان بهره برد مثلاً استفاده از پیمکرولیموس موضعی ولیزراگزایمر دریک زمان که می تواند درمواردی باعث بهبودی نسبی ضایعات گردد . البته درمواردی نیز می توان تنها ازروش پوشاندن ضایعات با کرمهای رنگی مخصوص استفاده کرد که بدون آنکه اثردرمانی خاصی داشته باشد می تواند بیمار ویتیلیگویی را ازعذاب دیده شدن ضایعات پوست خود توسط دیگران نجات دهد . گاهی بیماران بطورشدیدی دچار ویتیلیگومی شوند وتقریباً تمام پوستشان بیرنگ می گردد. دراین موارد می توان قسمتهایی که بیرنگ نشده اند را با کرمهای بیرنگ کننده قوی سفید نمود تا تمام پوست بدن بطوریکنواخت بیرنگ باشد . روشهای درمانی پیچیده تری نیز دراین بیماری استفاده شده که بیشترشامل کشت سلولهای ملانوسیت ( سازنده رنگدانه پوست ) واستفاده ازآنها درپوست مبتلا می باشد . اما با این روشها نیزبیماری ویتیلیگو بطورکامل درمان نشده است وهنوزهم این بیماری دارای درمان قطعی نمی باشد .

مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

درماتیت سبورئیک


درماتیت سبورئیک یک بیماری التهابی مزمن درسطح پوست می باشد که بیشتردرپوست سر، ابروها ، شیارهای بین دهان وبینی ، سینه ، زیربغل ، ناف ، کشاله ران وناحیه شکاف باسن رخ می دهد . دراین بیماری پوسته ریزی چرب وزردرنگ برروی سطح قرمزپوست ایجاد می شود . خارش دراین بیماری می تواند شدید باشد . شوره سردرحقیقت یکنوع خفیف همین بیماری درماتیت سبورئیک است . اگردرماتیت سبورئیک درسرایجاد شود معمولاً ازحاشیه موها فراتررفته ودرمناطق پیشانی وگوشها وپشت گوشها وگردن نیزمنتشرمی شود . درموارد شدید بیماری تمام پوست سربا پوسته قهوه ای چرک دلمه مانند بدبویی پوشیده می شود .درشیرخواران پوسته ریزی زرد یا قهوه ای رخ می دهد که یکنوع ازهمین بیماری بوده وبه آن cradle cap می گویند .


قرمزی وپوسته ریزی اغلب درابروها نیزدیده می شود . لبه پلکها نیزممکن است گرفتاربوده ودچارقرمزی والتهاب باشند که به این حالت بلفاریت حاشیه ای(marginal blepharitis ) می گویند .



علت این بیماری خیلی مشخص نبوده وکمی پیچیده می باشد اما ممکن است با قارچی ازنوع مخمرها بنام pityrosporum ovale ارتباط داشته باشد . البته این مخمرتنها درافراد مستعد به این بیماری باعث ایجاد ویا تشدید آن می شود .


درمورد درمان درماتیت سبورئیک باید گفت که این بیماری را به کمک استروییدهای موضعی می توان کنترل نمود اما باید مراقب بود تا درطولانی مدت خود این داروها باعث قرمزی پوست بخصوص درصورت نشوند . ازداروهای دیگرمی توان به ضد قارچها اشاره نمود که ازآن جمله است کتوکونازول ، کلوتریمازول و میکونازول که ازاین داروها نیزمی توان بصورت موضعی در درمان بیماری درماتیت سبورئیک بهره برد . ازجمله داروهای دیگر می توان به پیمکرولیموس ویا تاکرولیموس اشاره نمود که بتازگی دردرمان این بیماری استفاده می شود . درموارد مقاوم به درمان نیز می توان ازسولفاستامید سدیم استفاده نمود . برای درمان پوست سرمی توان ازشامپوهای سلنیوم سولفاید ، کتوکونازول ، تار، زینک پیریتیون ، فلوئوسینولون ورزورسین استفاده کرد . این شامپوها را می توان هفته ای 2یا 3 باراستفاده نمود . خارش پوست سررا می توان با استروییدهای موضعی ویا ضدقارچها کنترل نمود . برخی بیماران به استروییدهای قوی تری نیازمندند که می توان این داروها را بصورت هفته ای یک یا دوبارنیزتجویزکرد .


درمورد پلک می توان ازسولفاستامید بصورت قطره ویا پماد چشمی ویا ازتتراسیکلین خوراکی استفاده نمود . ازاستروییدهای موضعی دراین ناحیه باید با احتیاط استفاده نمود زیرا ممکن است درطولانی مدت درچشم باعث گلوکوم (آب سیاه ) ویا کاتاراکت (آب مروارید ) گردد . شستشوی روزانه با شامپوبچه روش خوبی جهت کاهش شدت درماتیت سبورئیک پلک می باشد . درموارد شدید می توان ازآنتی بیوتیکهای خوراکی ویا داروهای ضدقارچ خوراکی نیزاستفاده نمود که مصرف این داروها حتماً باید تحت نظرمتخصص پوست ویا چشم باشد .


بطورخلاصه درماتیت سبورئیک بیماری مزمنی است که بیشتردرسنین جوانی ومیانسالی بخصوص درآقایان رخ داده وجهت کنترل ودرمان آن ، فرد مبتلا باید تحت نظرمتخصص پوست بوده تا با تجویزداروهایی متناسب با شدت بیماری ، درماتیت سبورئیک تحت کنترل درآمده وفرد مبتلا بتواند مانند یک فرد سالم درجامعه حضورفعال داشته باشد .

مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

درماتیت سبورئیک می تواند با یکسری ازبیماریها مانند پارکینسون ، دیابت و ایدز تشدید یافته ویا همراه آنها ایجاد شود . یکسری ازداروها مانند هالوپریدول نیزمی تواند ضایعات پوستی شبیه به این بیماری را ایجاد نماید ویا گاهی واکنش به بعضی ازفلزات مانند آرسنیک وطلا نیز می تواند شبیه به درماتیت سبورئیک شود .

دوره یکماهه اول عمر را دوره نوزادی نامگذاری کرده اند . دراین دوران درتمامی ارگانهای بدن رشد ونمو بطور سریع اتفاق افتاده وهمین موضوع باعث یکسری تغییراتی می­باشد که درپوست این تغییرات بطور واضحتری دیده می­شود . دراین نوشته سعی شده است تا به تغییرات طبیعی دراین دوران اشاره شود تا این تغییرات باعث نگرانی درخانواده ها نگردد .

مو

بطورکلی نوزادان شرقی درمقایسه با نوزادان نژادهای اروپایی که تقریباً در هنگام تولد مویی ندارند ، از موهای بیشتری برخوردار هستند . برخی از نوزادان در هنگام تولد دربعضی ازمناطق بدن بطور چشمگیری پرمو هستند . وضعیت این نوزادان که بطور طبیعی درنواحی روی گوشها وپیشانی موهای زیادی دارند نباید باعث نگرانی گردد ؛ زیرا این موهای زائد در عرض چند هفته تا چند ماه برطرف خواهد شد . بعضی از نوزادان نیز با موهای بسیارکم وسری صاف وبراق بدنیا می­آیند . این حالت نیز نباید موجب نگرانی شود زیرا این نوزادان نیز درآینده طاس نخواهند بود . درمورد رنگ وحالت مو نیز باید متذکر شویم که این موارد نیز درطول زمان دستخوش تغییرات زیادی می­شود . موهای کاملاً صاف نوزاد ممکن است دریکی دوسال اول عمر مجعد وفرفری وسپس دوباره صاف شود یا ممکن است نوزادی که قبلاً موهای مجعدی داشته بعدها موی صافی داشته باشد . رنگ مو نیز ممکن است دریکی دوسال اول عمر نسبت به قبل تیره تر ویا روشنتر گردد. وجود مو دربرخی نواحی بدن می­تواند نشانه ای از احتمال وجود عارضه ویا مشکلی برای نوزاد باشد . به همین سبب اگر مثلاً ملاحظه شود که بدن نوزاد دربدوتولد بسیار پرموست یا ابروان پیوسته دارد یا رویش موها درپشت سرنوزاد تا پائین گردن وی ادامه دارد ویا دسته ای ازموها درپشت کمر نوزاد ودر پائین ترین قسمت ستون مهره ها قرار گرفته است ؛ بهتر است پزشک را از این موضوع آگاه کنید .

مهمان گرامي شما قادر به ديدن لينك‌ها نمي‌باشيد. لطفاً جهت ثبت‌نام در سايت «اينجـا»كليك كنيد تا لينك‌ها نمايان شوند.

پوسته های زرد روی سر

پس از تولد دربرخی از نوزادان پوسته های ضخیم وزردرنگی در روی سر وحتی گاهی درروی ابروها وبین ابروها دیده می­شود . وقتی مادران سعی می­کنند این پوسته ها را با دست ، ناخن ویا شانه ازموهای نوزاد پاک کنند ؛ متوجه می­شوند که این کار به سهولت امکان پذیر نیست وگاهی منجربه کنده شدن موها و خون آمدن از جای پوسته کنده شده نیز می­شود . این پوسته نتیجه فعالیت غدد چربی پوست سر بوده که بعد از حدود یکسال اول عمر معمولاً برطرف می­شود . این حالت ، بیماری محسوب نشده وتنها درموارد شدید نیاز به استفاده ازدارو دارد . درموارد خفیف می­توان از چرب کردن پوسته ها با روغن زیتون وحمام کردن پس از آن استفاده نمود که با همین کار می­توان به کاهش این پوسته ها کمک نمود .

لکه های قرمز کمرنگ صورت وپشت گردن

این لکه ها را بنام لکه های سالمون نیز می شناسند . این لکه های قرمز کمرنگ یا صورتی با حدود نامشخص، بیشتر درپیشانی (درست درخط وسط) بین ابروها ، پشت پلکها ، بالای لب ویا پشت گردن وحدوداً در 30% تا 40% نوزادان دیده می­شود . این ضایعات که نمایانگر گشادی عروقی موضعی هستند ممکن است درهنگام گریه کردن یا درهنگام تغییرات دمای محیطی پررنگ شوند . اغلب ضایعات این چنینی که درصورت قرار دارند سرانجام درعرض چند سال کمرنگ شده وکاملاً ناپدید می­شوند اما آنهایی که در ناحیه پشت گردن و ناحیه پشت سری قرار دارند معمولاً باقی می­مانند . این لکه ها غالباً متقارن بوده یعنی درصورتی که دریک پلک وجود داشته باشد درپلک دیگر نیز موجود می­باشد ودرصورتی که در وسط پیشانی باشد ؛ دردوطرف خط وسط موجود است .

لکه های ماه گرفتگی

گاهی دربعضی نوزادان یک لکه­ی نسبتاً بزرگ قرمز که ممکن است حتی نیمی از صورت را پوشانده باشد دیده می­شود . این لکه که دراصطلاح مادران ماه گرفتگی نام دارد ، هرگز بطور خود بخود از بین نخواهد رفت . البته می توان در مورد درمان این لکه ها از لیزرهای مخصوص از بین بردن عروق استفاده نمود . علت ایجاد شدن این لکه ها مشخص نیست و درحقیقت این حالت یک ناهنجاری عروقی مادرزادی محسوب می­شود . این ضایعات درصورت نباید با لکه های سالمون که در قسمت قبل به آنها اشاره شد اشتباه گردد . لکه های سالمون معمولاً سیمتریک وکوچک بوده ولی ماه گرفتگی معمولاً بزرگتر ویکطرفه واغلب درخط وسط می­باشد . به دلیل ارتباطی که وجود لکه های ماه گرفتگی می­تواند با بعضی از بیماریهای عمومی داشته باشد بهتر است نوزاد دچار این لکه ها را به نزد پزشک برد تا درصورت لزوم از لحاظ وجود این بیماریها نیز بررسی لازم انجام شود .

دانه های قرمز روی بدن(اریتم توکسیکوم)

این ضایعات که کاملاً بی ضرر هستند وخودبخود خوب می­شوند درتقریباً 50% نوزادان فول ترم (رسیده) اتفاق می­افتد . در نوزادان نارس این حالت کمتر دیده می­شود . این ضایعات به شکل دانه های قرمز ویا چرکی به رنگ سفید مایل به زرد هستند که قطرشان 1تا 2 میلیمترمی­باشد که با یک هاله­ی قرمز احاطه می­شوند . ضایعات ممکن است پراکنده و کم یا متعدد باشند ودرقسمتهای مختلف تجمع پیدا کرده ویا درسطح زیادی از بدن پخش شده باشند . معمولاً کف دست وپاها درگیر نشده ولی درسایر قسمتهای بدن مثل شکم ، سینه وحتی سروصورت نوزاد دیده می­شود . بیشترین احتمال شروع ضایعات در روز دوم عمر می­باشد . البته ضایعات جدید می تواند بطور مداوم در چند روز اول ظهور کند . درنوزادان نارس امکان دارد شروع ضایعات برای چند روز تا چند هفته به تعویق بیافتد . دانه­های چرکی شامل تجمعاتی از سلولهایی بنام ائوزینوفیل هستند . این ضایعات چرکی کاملاً استریل بوده ودر کشت انجام شده ازاین ضایعات این مطلب قابل اثبات است . علت اریتم توکسیکوم ناشناخته است . این بثورات طبیعی بوده ونیاز به هیچ درمان یا مالیدن هیچگونه پمادی نداشته وخود بخود پس از چند روز تا حداکثر چند هفته بهبود می­یابد .

تغییررنگ شبکه­ای

این حالت را کوتیس مارموراتا نیز می­گویند وهنگامی ایجاد می­گردد که نوزاد با دمای پایین محیطی مواجه می­شود . دراین شرایط پوست تقریباً کل بدن دچار تغییرات رنگی قرمز یا آبی با شکل شبکه­ای می­شود . این تغییرعروقی نشانگر یک پاسخ فیزیولوژیک تشدید شده می­باشد که با افزایش سن از بین می­رود؛ هرچند گاهی حتی دربچه­های بزرگتر هم دیده می­شود . البته گاهی این حالت درنوزادان دچار سپسیس یا عفونت خون نیز ایجاد می­شود که دراین شرایط علائم دیگر مانند شیرنخوردن وبیحالی نیز درنوزاد وجود دارد .

تغییر رنگ هارلکویین

این پدیده عروقی نادر در همان اوایل دوره نوزادی اتفاق می­افتد ودر نوزادان با وزن کم در هنگام تولد شایعتر است . این پدیده احتمالاً نشانگر یک عدم تعادل درمکانیسم تنظیمی عروق اتونومیک است . وقتی که نوزاد به یک طرف خوابانده می­شود ؛ بدنش را اگر با خطی طولی به دونیمه چپ وراست تقسیم کنیم اگر برفرض روی سمت چپ خوابیده باشد نیمه راست بدنش رنگ پریده می­شود ونیمه تحتانی یعنی نیمه چپ بدنش به رنگ قرمز تیره در می­آید . این تغییر رنگ فقط برای چند دقیقه باقی می­ماند و گاهی فقط یک قسمت از تنه یا صورت را دربرمی­گیرد . فعالیت عضلانی باعث قرمز شدن تمام بدن می­شود و اختلاف رنگ را از بین می­برد . دوره های مکرر این حالت ممکن است اتفاق افتد ولی این رخداد نشان دهنده عدم تعادل اتونومیک دائمی نیست .

لکه مغولی

این لکه ها در پشت کمر نوزاد ممکن است وجود داشته باشد و رنگ آنها آبی یا خاکستری با حدود مشخص می­باشد . البته گاهی ممکن است این لکه­ها روی پشت رانها ، ساق پاها ، پشت تنه وشانه ها هم دیده شود . این نوع لکه ممکن است منفرد یا متعدد باشند واغلب وسعت زیادی دارند . بیش از 80% شیرخواران سیاه پوست ، آسیایی وهند شرقی دارای این لکه­ها هستند ؛ درحالیکه تنها در 10% شیرخواران سفید پوست دیده می­شود . بیشتر گمان می­شود که علت بروز این لکه ها بیشتر بجاماندن سلولهای رنگدانه­ای (ملانوسیتها) در درم وعدم مهاجرت آنها به اپیدرم می­باشد . لکه­های مغولی معمولاً در طی چند سال اول عمر کمرنگ شده واز بین می­روند اما گاهی این لکه­ها ممکن است باقی بمانند . وجود این لکه­ها خطری برای سلامتی نوزاد بشمار نرفته وهیچگونه درمان یا مراقبت خاصی نیز نیاز ندارند .

هیپرپلازی سباسه

این حالت به شکل برجستگیهای ریزی به رنگ سفید مایل به زرد وبه تعداد زیاد ، معمولاً درپیشانی ، بینی ، بالای لب وگونه­های نوزاد رسیده یافت می­شود . این ضایعات نشانگر غدد سباسه­ی بزرگ شده هستند وبتدریج از نظر اندازه کوچک شده ودرعرض چند هفته­ی اول زندگی کاملاً محو می­شوند .

میلیا

میلیا دانه­هایی ریز وسفید رنگ است که درصورت بروز می­کند . این دانه­ها کیستهای سطحی با قطر 1تا2 میلیمتر وبه رنگ سفید شیری ومروارید گونه می­باشند . البته میلیا درهر سنی می­تواند بروز کند اما درنوزادان بیشتر در صورت ولثه ودر خط وسط کام دیده می­شود که درخط وسط کام بنام مرواریدهای اپشتین نامگذاری شده­اند . میلیا در اغلب نوزادان بطور خودبخودی پوسته پوسته شده واز بین می­روند .

تاولهای ناشی از مکیدن

تاولهای منفرد یا متعددی در اندامهای فوقانی نوزادان درهنگام تولد ممکن است دیده شود که بنظرمی­رسد در اثر مکیدن شدید آن محل در هنگام زندگی جنینی داخل رحم ایجاد شده باشد . محلهای شایع این تاولها عبارت است از سطح خارجی ساعد ، شست دست و انگشت سبابه . این تاولها بدون گذاشتن اثری از خود به سرعت بهبود می­یابند .

بالشتکها یا تکمه­های ناشی از مکیدن

در قسمت وسط لب بالایی نوزاد ممکن است بلافاصله پس از تولد یا چند روزی بعد از آن ، تکمه­ها یا برجستگیهای کوچکی توجه معاینه کننده را به خود جلب کند که این برجستگیها اصطلاحاً بالشتک یا تکمه مکیدن نامیده شده وبه علت مکیدن مایع آمنیوتیک یا مکیدن دستها در داخل رحم ویا شیرخوردن مکرر پس از تولد به وجود می­آید . این تکمه­ها باعث می­شود که لبها برای مکیدن شیر قدرت وکارایی بیشتری پیدا کنند . پس از مدت کوتاهی که از تولد می­گذرد ؛ روی لبهای پایینی نیز برجستگیهای متعدد شیری رنگ مشابهی در اغلب نوزادان مشاهده می­شود که به دلیل مکیدن ایجاد شده و اصلاً نگران کننده نمی­باشند . با بزرگتر شدن نوزاد این تکمه­ها پوسته پوسته شده واز لب جداشده ومی­افتند .

کبودی لبها یا دست وپا

لبهای نوزاد که بطور معمول قرمز است امکان دارد که تاچند روز پس از تولد گاهی همراه با اطراف دهان (بخصوص هنگام گریه کردن ) کبود به نظر برسد . همچنین گاهی ممکن است در خلال چند روز اول پس از تولد لبها وانگشتان دست وپای نوزاد کمی کبود یا آبی رنگ شود که این کبودی می­تواند به علت عدم تطابق کامل ساختمان وعملکرد قلب وعروق با زندگی خارج رحمی باشد . این حالت بخصوص در مواجهه با سرما تشدید یافته ولزوماً مساله مهمی تلقی نمی­شود . اما درصورتی که این کبودی دائمی وشدید گردد بهتر است با پزشک مشورت شود .

سفیدی روی زبان

زبان نوزاد که در ابتدا قرمز است به سرعت ودر عرض چند روز اول پس از تولد ممکن است سفید شود . این رنگ یا درحقیقت غشاء سفیدرنگی که روی زبان کشیده می­شود ؛ ناشی از نفوذ و رسوب ترکیبات سفید رنگ شیر در عمق پرزهای روی زبان است که پاک کردن آن چندان ساده نیست .خصوصیت این پوشش آن است که اصلاً مزاحم شیرخوردن نوزاد نبوده وفقط به سطح روی زبان محدود شده و آثاری از آن روی سقف دهان یا سطح داخلی گونه­ها وجود ندارد . این لایه که پس از مدتی درنزد برخی نوزادان بطور چشمگیری ضخیمتر نیز می­شود لایه­ی شیر یا آسترشیر نامیده شده وممکن است گاهی تا پایان دروه شیرخوارگی نیز دیده شود .

زبان جغرافیایی

گاهی روی زبان نوزاد لکه­های قرمز، سفید یا رنگ پریده­ای دیده می­شود که بی­شباهت به نقشه­های جغرافیایی نیست . این لکه­ها درواقع تغییراتی است که در پرزهای روی زبان رخ داده و گاهی ممکن است کمرنگتر ، پررنگتریا سفید شده ویا به­آهستگی تغییرمکان دهند . همچنین گاهی برای چند هفته به کلی ناپدید شده و پس از مدتی دوباره ظاهر شوند . این لکه­ها درهنگام تب یا بیماریهای عفونی بیشتر دیده می­شوند ونباید با برفک یا آفت اشتباه شوند . دروالدین نوزاد نیز ممکن است سابقه­ای از چنین حالتی وجود داشته ویا در حال حاضر نیز وجود داشته باشد . زبان جغرافیایی هیچگونه خطری برای نوزاد نداشته و نیازی به درمان نیز ندارد .

آبی رنگ بودن زیر زبان

زیر زبان برخی از نوزادان بعلت وجود وریدهای سطحی زیاد ، گاهی اوقات خیلی آبی رنگ است ولی این نکته هیچگونه خطری برای نوزاد دربرندارد .

سفیدی سقف دهان

گوشه­های سقف دهان نوزاد به خاطر غضروفی بودن تا مدتها سفیدرنگ است که این حالت نیز هیچگونه مشکلی برای نوزاد ایجاد نکرده ونیاز به اقدام درمانی خاصی ندارد .

دانه ­های سفید روی لثه

در روی لثه برخی نوزادان یک تا چند برجستگی کوچک یا دانه­های سفیدرنگ ومحکمی دیده می­شود که برخی مادران گمان می­کنند که اینها دندان هستند . این دانه­های سفید در واقع کیسه های توپر وسفتی هستند که هیچ آسیبی به لثه نرسانده واگرچه ممکن است که با دندانهایی که ماهها بعد قرار است از همان قسمت لثه روییده شوند بی ارتباط نباشند (زیرا پس از درآمدن دندان از آن قسمت از بین می­روند) اما خود دندان نیستند . به این دانه­ها نباید کاری داشت ونباید آنها را دستکاری کرد . همچنین حاوی هیچ آلودگی نیز نبوده ونیاز به آنتی بیوتیک نیز ندارند .

دانه­ های سفید روی لوزه ­ها

گاهی روی لوزه­ی نوزادان نقاط سفید رنگ بسیار کوچکی دیده می­شود که این نقاط حاوی چرک نبوده واصولاً گلوی نوزادان وشیرخواران کوچک حداقل تا چند ماه نخست پس از تولد هرگز چرک نخواهد کرد . این نقاط سفیدرنگ در واقع ترشحات عادی این غدد لمفاوی بوده ویا باقیمانده شیردلمه شده هستند ومی­بایست طبیعی تلقی شوند . این دانه­ها به هیچ نوع درمانی از جمله آنتی­بیوتیکها نیازمند نبوده وخود نیز پس از مدت کوتاهی ازبین می­روند .

برفک دهان وزبان

گاهی روی زبان وقسمت داخلی گونه­ها وسقف دهان نوزاد را دانه­های سفیدرنگی می­پوشاند که همان برفک دهان می­باشد . برفک زبان ودهان برخلاف آستریا پوشش شیر محدود به روی زبان نیست . برفک گاهی ممکن است از عمق دهان نیزپایینتر رفته وبه حدود مری برسد . علت برفک دهان نوعی قارچ است که نامش کاندیدا می­باشد این قارچ گاهی بطور معمول در هوا و دهان افراد وجود داشته ولزوماً بیماریزا محسوب نمی­شود . دهان نوزاد که همواره سرشار از ماده مغذی شیر می­باشد محیط مناسبی برای این قارچ محسوب شده و منشاء این قارچ نیز معمولاً کانال زایمانی مادر می­باشد . جهت درمان برفک دهانی نوزادان با صلاحدید پزشک متخصص کودکان می­توان از داروهای ضدقارچ استفاده نمود . گاهی ممکن است همین قارچ کاندیدا قسمتهایی از پوست نوزاد درناحیه پوشک را نیز آلوده کند که دراین حالت پوست این ناحیه قرمزی براق پیدا کرده و در اطراف این پوست قرمز وملتهب نیز دانه­هایی قرمزرنگ بروز می­کند ؛ که با مراجعه به پزشک باید به درمان این حالت اقدام نمود .

ادرارسوختگی
پوست نوزاد بسیار لطیف وظریف است بطوری که ممکن است به علت دیربه دیر تعویض کردن پوشک نوزاد و ایجاد آمونیاک درآن ناحیه پوست نوزاد دچار تحریک وسوختگی گردد . به مرور زمان وگاهی هم در مدت کوتاهی این قرمزی و آسیب در پای نوزاد جدی وعمیق تر شده و ممکن است ایجاد زخم نماید . محیط میان پای نوزاد وسرین او جای گرم ومرطوبی است که بخصوص در داخل کهنه و پوشک ولاستیکی این رطوبت امکان تغییر هم نداشته وادرار هم اضافه شده و وضعیت را جهت تحریک بیشتر پوست مساعدتر می­نماید . میکروبها وقارچها همیشه روی پوست بدن موجود بوده وچون در اثر تحریک شیمیایی پوست ، مقاومت آن نسبت به این عوامل عفونی کاهش یافته ؛ لذا عفونت این ناحیه با قارچها یا میکروبها نیز تسهیل می­گردد . در ادرار سوختگی ساده پوست ناحیه مبتلا قرمز یکدست میباشد اما اگر قارچ نیز اضافه شده باشد معمولاً در اطراف این قرمزی یکدست ، دانه­های قرمز متعدد نیز وجود دارد . گاهی حتی دراثر عفونت میکروبی ، تاولهای چرکی متعدد ویا آبسه­های ناحیه سرین نیز روی می­دهد . بنابراین والدین نوزادان باید توجه کنند که در موقع مراجعه به پزشک جهت ادرار سوختگی نوزاد خود مراقبت نمایند که حتماً محل مبتلا توسط پزشک کاملاً معاینه شود تا داروی مناسب تجویز گردد . برای پیشگیری از ادرارسوختگی باید به نکات زیر توجه نماییم :

1- پوشک یا کهنه نوزاد را زود به زود باید عوض نمود . بخصوص هنگامی که احساس می­شود پای نوزاد در حال قرمز شدن است وبه اصطلاح در ابتدای ادرار سوختگی قرار دارد باید فواصل عوض کردن را به هر یکساعت یکبارکاهش داد . دربیماریهای اسهالی باید توجه داشت که این تعویض­ها زود به زود انجام شود زیرا مخلوط شدن مدفوع با ادرار احتمال ادرار سوختگی را افزایش می­دهد .

2- هربار که نوزاد مدفوع می­کند وهر 3-2 بار که ادرار می­کند باید پای او شسته شود .

3- باید دقت شود که پس از شستن ، حتماً پای نوزاد را با حوله­ای نرم وتمیز کاملاً خشک نمود .

4– هربار پس از اینکه پوشک یا کهنه نوزاد عوض می­شود پوست میان پا وسرین او باید با لایه­ای از یک کرم محافظت کننده پوشانده شود .

عرق سوز زیرگردن

گاهی نوزادان در ناحیه زیرگردن خود دچار حالت قرمزی والتهاب مختصر وگاه پیشرفته­ای می­شوند که این حالت را عرق سوز می­گویند . علت این حالت آن است که غبغب نوزاد روی پوست گردن افتاده و فضای گرم و مرطوب وبسته­ای ایجاد میکند که این گرما درصورتی که پوشش نوزاد نیز زیاد باشد بیشتر می­گردد . درچنین حالتی وقتی زیر گردن نوزاد عرق می­کند ؛ دانه­های عرق راهی به خارج نداشته ودرنتیجه درزیر پوست منتشرشده ومنظره­ی قرمز رنگ وملتهب عرق سوز را ایجاد می­کند . درمان این حالت بسیار ساده است وفقط کافی است که گردن نوزاد را کمی بالا گرفته وبا بادبزن ویا هرچیز دیگری این ناحیه را کمی باد بزنیم و البته در این کار زیاده روی هم نشود . اگر عرق سوز تازه باشد وعمقی نشده باشد معمولاً همین درمان ساده کافی است وپس از چند دقیقه آثار بهبودی ظاهر می­شود . استفاده از پودرهای خشک کننده مانند پودر تالک یا پودرهای مخصوص نوزادان نیز می­تواند مفید باشد اما باید پودر را خیلی با ملایمت به گردن نوزاد مالید بطوری که در هوا پخش نشود زیرا تنفس این پودر و ورود آن به ریه نوزاد می تواند برای وی مضرباشد . درحالت عرق سوز نباید از پمادهای چرب استفاده نمود زیرا می­تواند باعث رشد میکروبها وقارچها در این ناحیه وعفونت ناحیه مبتلا گردد .