جوش صورت شایعترین بیماری پوستی جوانان است که از دسته بیماریهای التهابی به شمار میرود. بعد از درمان جوش صورت به دلیل التهاب پوستی و باز شدن رگهای محل قرمزی باقی می ماند.برای درمان این قرمزی پزشکان داروهای ضد قرمزی و التهاب تجویز میکنند البته برای از بین رفتن کامل قرمزی بعد از جوش چند ماه درمان لازم است.

روش دیگری که در از بین بردن قرمزی بعد از جوش بسیار موثر است لیزر می‌باشد. لیزرهای خاص با ارسال طول موج مشخص باعث کاهش التهاب و بسته شدن رگهای گشاد شده میشوند. ویژگی مهم لیزر عملکرد سریع آن است به طوریکه با انجام یک تا سه جلسه لیزر قرمزی به طور کامل از بین می‌رود.

از طرف دیگر لیزرهای به کار رفته برای درمان قرمزی پوست هیچ آسیبی به پوست نمی‌زند و صرفاً محل لیزر برای چند روز کمی تیره میشود.لیزر جای جوش حتماً باید توسط متخصص پوست انجام شود.ترکیب استفاده از دارو و لیزر نیز اثری بیش از هر کدام به تنهایی دارد.

spf مخفف sunburn protection factor است و بیانگر نسبت مدت زمان ایجاد قرمزی به دنبال مصرف ضدآفتاب و عدم مصرف آن است. این معیار فقط جهت اندازه‌گیری uvb (اشعه ماورای بنفش نوع b)است و به واسطه آن امکان بررسی حفاظت در برابر uva نیست. برای عمل به spf مندرج روی محصول، باید همه افراد 2 میلی‌گرم از این ماده در هر سانتی‌مترمربع مصرف كنند و جهت پوشش مناسب روی صورت و گردن باید دو و نیم بندانگشت از ضدآفتاب در هر بار استفاده شود.

با توجه به اینکه ضدآفتاب‌ها به واسطه تعریق و شست‌وشو پاک می‌شوند، یا در مواجهه با نور از بین می‌روند (خصوصا در انواع شیمیایی) و از طرفی نیمه عمر برخی تركیب‌های موجود در ضدآفتاب‌ها كمتر از 2 ساعت است، بنابراین توصیه می‌شود كه ضدآفتاب نیم ساعت قبل از بیرون رفتن از منزل استفاده شود تا هنگام خروج از منزل کارایی کافی را داشته باشد و هر 2 تا 3 ساعت تجدید شود.

ضدآفتاب‌های با spf 30 می‌توانند به مقدار کافی از پوست محافظت کنند، ولی با توجه به اینکه، اغلب مصرف‌كنندگان به مقدار لازم ضدآفتاب نمی زنند (2 میلی‌گرم در هر سانتی‌مترمربع) و میزانspf درج شده نیز در اثر عواملی مثل تعریق، شستشو و پاک کردن کم می شود و فی فیها به تدریج در برابر نورخورشید تخریب می‌شوند و از عیار حفاظتی ضدآفتاب کاسته می‌شود، بر همین اساس سازمان غذا و داروی آمریكا تولید ضدآفتاب‌هایی با spf بالاتر از 30 و حتی بالاتر از 50 را مد نظر قرار داده است.

ضدآفتاب‌ها آخرین خط دفاعی در برابر خورشید هستند. خط ‌مقدم دفاع، اجتناب از نور خورشید تا حدامکان است.

ضدآفتاب‌ها بر اساس محتویات خود به دو نوع فیزیکی و شیمیایی تقسیم می‌شوند. ضدآفتاب‌های فیزیکی عمدتا شامل فی فی‌هایی هستند که توانایی بازگرداندن و منعکس کردن نورخورشید را دارند و با نورخورشید واکنش شیمیایی نشان نمی‌دهند. این دسته عمدتا برای اطفال و بانوان باردار یا شیرده توصیه می‌شود.

ضد‌آفتاب‌های شیمیایی عمدتا شامل فی فی‌هایی هستند که با نور خورشید، واکنش شیمیایی نشان می‌دهند و مانع از رسیدن نور آفتاب به سلول‌های پوست می‌شوند.

نه، ضدآفتاب را باید در تمامی فصول (حتی زمستان) و در تمامی شرایط آب‌وهوایی (هوای صاف و آفتابی و ابری) مصرف كرد. ولی آیا با مصرف ضدآفتاب می‌توان اطمینان داشت كه محافظت كاملی در برابر نور آفتاب حاصل شده است؟ نكته‌ای که در پاسخ به این سوال باید به آن اشاره كرد، این است كه استفاده از ضدآفتاب فقط به عنوان بخشی از دستورالعمل پیشگیری در برابر نورآفتاب است، چرا كه حتی در صورت استفاده كافی و با تواتر صحیح از ضدآفتاب، محافظت صددرصد حاصل نمی‌شود و ضرورت استفاده از پوشش مناسب و حتی‌الامکان قرار نگرفتن در معرض نور در ساعت‌های اوج شدت آفتاب وجود دارد.

- کرم ضدآفتاب را حدود 30 دقیقه قبل از بیرون رفتن استعمال کنید تا پوست زمان لازم برای جذب آن را داشته باشد.

- پس از شناکردن یا تعریق مفرط کرم را تجدید کنید.

- از مقدار زیادی کرم استفاده کنید و کاملا آن را روی پوست بمالید.

- کرم را روی همه نواحی که در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند به کار برید.

- محل ‌هایی مانند نوک گوش‌ها، بینی، پلک‌ها، لب‌ها و در موقع شنا، پشت، دست‌ها، پاها، شانه‌ها و پشت ران‌ها را فراموش نکنید.

- موقع مالیدن کرم در اطراف چشم احتیاط کنید.

استفاده از عینک آفتابی: عینک‌های آفتابی همان‌طور که چشم‌ها را محافظت می‌کنند، پوست اطراف آن را نیز محافظت می‌کنند. شیشه‌های عینک باید به نوعی باشند که 100درصد اشعه‌های ماورای بنفش را فی فی کنند. بهتر است که از عینک‌های آفتابی با شیشه‌های بزرگ و بیضی شکل، مشابه شکل چشم، یا شیشه‌هایی با محافظ جانبی پهن‌تر، جهت جلوگیری از اشعه‌هایی که از اطراف به چشم می‌رسند، استفاده شود.

استفاده از کلاه‌های لبه‌پهن: کلاه‌هایی که لبه‌پهن ندارند، قادر به محافظت موثر از پوست صورت در برابر آفتاب نیستند. حتی کلاه‌های لبه‌پهن نیز محافظت موثر در برابر اشعه‌های خورشید را (آنها تقریبا معادل‌اند با یک ضدآفتاب با spf 3) تامین نمی‌کنند. از این جهت در هر حالت حتی زمانی که کلاه لبه‌پهن پوشیده می‌شود، محافظت‌های تکمیلی مانند استفاده از یک ضدآفتاب برای صورت و پرهیز از قرارگیری غیرضروری در معرض آفتاب، باید انجام شود. برای سرهای بی‌مو، که در معرض خطر بالای ایجاد آسیب خورشیدی هستند، کلاه نقش بسیار موثرتری را در محافظت پوست ایفا می‌کند. آقایان بی‌مو و كم‌مو باید در طول فعالیت‌های خارج از خانه کلاه به سر کنند.

استفاده از لباس‌های پوشیده: لباس‌های پوشیده با بافت نخی و نازک (آستین بلند، شلواربلند یا دامن‌بلند) می‌توانند پوست را تا حدی در برابر نورآفتاب محافظت کنند.

انتخاب محل مناسب: هنگام بیرون رفتن، حتی‌الامكان در سایه باشید.

افراد باید محصولات آرایشی بهداشتی معتبر با تاییدیه وزارت بهداشت را از مراكز معتبر تهیه کنند تا از عوارض ناشی از انواع تقلبی آنها در امان بمانند.

سوزش چشم‌ها: این یک عارضه متداول در صورت استفاده از یک ضدآفتاب است. حس سوزش غالبا به دلیل تحریک چشم‌ها توسط بخار این محصول است. افرادی که با این مشکل مواجه می‌شوند، باید ضدآفتاب‌شان را عوض کنند (ترجیحا از ضدآفتاب فیزیکی که حاوی دی‌اکسیدتیتانیوم است، استفاده کنند) یا ضدآفتاب را با فاصله بیشتری نسبت به لبه پلك استفاده كنند. ضدآفتاب‌های مقاوم در برابر آب کمتر «رونده» هستند و برای مناطق اطراف چشم‌ها پیشنهاد می‌شوند.

حساسیت پوستی: این مشکل بیشتر با مصرف ضدآفتاب‌های شیمیایی به وجد می آید. ضدآفتاب‌های فیزیکی، عموما باعث واکنش‌های پوستی نمی‌شوند. حساسیت پوستی در افراد می‌تواند به شكل قرمزی، سوزش یا خارش ظاهر شود و حتی در مواردی پس از التهاب، لك ایجاد كند. با توجه به این موضوع كه ضدآفتاب‌های شیمیایی می‌توانند ایجاد حساسیت بكنند، مصرف‌كننده می‌تواند از ضدآفتاب فیزیكی استفاده كند.

متاسفانه ورود یا تولید محصول‌های آرایشی و پوستی فاقد نام و نشان معین، تقلبی و یا فاقد تاییدیه وزارت بهداشت نیز در ایجاد عوارض ناشی از مصرف آنها سهم عمده‌ای دارند و بنابراین ایجاب می‌كند تا مصرف‌كنندگان، محصول‌های معتبر با تاییدیه وزارت بهداشت را از مراكز معتبر تهیه کنند تا از این‌گونه مشكل‌ها به مقدار قابل‌ملاحظه‌ای كاسته شود.

بررسی‌های اخیر افزایش شیوع تومورهای پوستی را در میان مردم، با وجود تولید روزافزون ضدآفتاب‌ها نشان می‌دهد. دلیل اصلی این مشکل این است که مصرف‌کنندگان ضدآفتاب با تصور اشتباه از برخورداری از امنیت و حفاظت کامل، مدت طولانی در برابر آفتاب قرار می گیرند.

باید به خاطر سپرد که با ماندن طولانی مدت در برابر آفتاب ، حتی فردی که به شکل کامل و مناسب پوستش را با یک ضدآفتاب پوشانده است، باعث می شود مقدار مشخصی از تابش که باعث صدمه به پوست می‌شود،جذب بدنش گردد.

ضدآفتاب‌ها آخرین خط دفاعی در برابر خورشید هستند. آنها برای ایجاد مقداری محافظت در برابر بخش‌هایی از بدن، مثل صورت و دست‌ها، که به ناچار در معرض آفتاب هستند، طراحی شده‌اند. خط ‌مقدم دفاع، اجتناب از نور خورشید تا حدامکان است.

از کهیر آفتابی و لوسیت تابستانی چه می‌دانید؟

آفتاب‌سوختگی تنها بلایی نیست که اگر مدتی زیر نورآفتاب قرار بگیرید، سرتان می‌آید، کهیر آفتابی و لوسیت هم به عنون آلرژی‌های آفتابی شناخته شده‌اند....

روی پوست برخی افراد در مواجهه با آفتاب شدید، در عرض چند دقیقه جوش‌های کوچک قرمزرنگی نمایان می‌شود که مثل جای نیش حشرات است و خارش دارد و اگر فرد وارد سایه شود، این دانه‌ها طی 1 تا 2 ساعت ناپدید می‌شوند. کهیر آفتابی گاهی بسیار شدید بروز می‌کند به طوری که فرد را از خارج شدن از خانه بازمی‌دارد. این بیماری بیشتر در خانم‌های 20 تا 40 ساله دیده می‌شود و ممکن است چند سال در یک فرد مدام عود کند.

این بیماری از ناراحتی‌های شایعی است که آفتاب باعث بروز آن می‌شود و مانند بسیاری دیگر از بیماری‌های پوستی، زنان بیشتر به آن مبتلا می‌شوند. جالب اینجاست که لوسیت در افرادی که در مواجهه طولانی مدت با نورخورشید نبوده‌اند هم دیده می‌شود. نشانه‌های بیماری بسیار شبیه نشانه‌های بیماری کهیر آفتابی است؛ دانه‌های قرمز همراه با خارش. زیر بغل، روی دست‌ها و پاها از نقاطی هستند که لوسیت بیشتر در آنها بروز می‌کند. در افراد دچار این نوع آلرژی آفتابی، دانه‌ها پس از 30 دقیقه ماندن زیر آفتاب بیرون می‌زنند و ایجاد آنها تا چند ساعت و حتی تا چند روز پس از آن نیز ادامه می‌یابد و تقریبا یک هفته برای محو شدن آنها زمان لازم است.

جواب این سوال ساده است. همیشه در سایه بمانید و حتی در سایه نیز از یک ضدآفتاب خوب استفاده کنید چون اشعه‌های مضر آفتاب حتی از ابرها هم می‌گذرند و به پوست آسیب می‌رسانند. اگر آلرژی‌های آفتابی در شما بسیار شدید بروز می‌کند، حتما به پزشک مراجعه کنید و موضوع را با او در میان بگذارید. برخی افراد به دلایل موروثی به این نوع ناراحتی‌ها مبتلا هستند اما برخی بیماری‌ها نظیر لوپوس نیز می‌تواند باعث بروز حساسیت‌های پوستی در مواجهه با آفتاب شود

هوا که گرم می‌شود، بازار برنزه‌کردن و حمام آفتاب گرفتن هم رونق می‌گیرد؛ بازاری که اگر اصول درست پا گذاشتن به آن را بلد نباشید بلایی جز سوختن و پوسته‌پوسته‌شدن بدنتان به سراغتان نخواهد آمد....

یعنی به جای یک پوست برنزه و زیبا در طول تابستان، پوست قهوه‌ای سوخته و خشک خواهید داشت. اگر شما هم جزو طرفداران برنزه‌کردن در استخرهای روباز یا کنار دریا هستید، بد نیست نگاهی به این مطلب بیندازید تا با الفبای برنزه‌شدن بیشتر آشنا شوید.

پوست‌های آفتاب‌سوخته معمولا قرمز، زبر و حساس می‌شوند. اگر پوستتان در اثر قرار گرفتن طولانی‌مدت در زیر نورآفتاب بسوزد، رنگش پس از 2 تا 3 روز قهوه‌ای تیره می‌شود و پوست می‌اندازد. حتی ممکن است کمی سوزش و خارش را هم بر سطح پوستتان حس کنید و در اثر همین آفتاب‌سوختگی دچار مشکلاتی مانند تب، تهوع، سردرد و ضعف هم بشوید.

حالا اگر دانسته یا ندانسته و به هر علتی دچار آفتاب‌سوختگی شدید، اصلا نگران نباشید چون با راهكارهایی که در ادامه به شما پیشنهاد می‌کنیم، می‌توانید در کوتاه‌ترین زمان پوست خود را به حالت اولیه‌اش برگردانید:

روی قسمت‌های آفتاب سوخته پوستتان کمپرس سرد بگذارید.

با کرم‌ها یا ژل‌هایی که حاوی منتول (Menthol)، کامفور (Camphor) و آلو (Aloe) هستند، پوستتان را چرب کنید و ماساژ دهید.

بهتر است کرم‌ها و ژل‌هایی که قرار است استفاده کنید را از چند ساعت قبل داخل یخچال بگذارید تا پوستتان تسکین بهتری پیدا کند.

به هیچ عنوان از محصولات حاوی بنزوکائین و لیدوکائین برای درمان آفتاب‌سوختگی استفاده نکنید. این محصولات می‌توانند حساسیت و خارش پوستتان را بیشتر کنند و زمینه ابتلا به درماتیت را در شما افزایش دهند.

در طول دوره درمان آفتاب‌سوختگی در معرض نورلامپ‌هایی که اشعه UV از خود ساطع می‌کنند (مانند نورلامپ‌های مهتابی و لامپ‌های کم‌مصرف)، قرار نگیرید.

برای پیشگیری از تحمل درد و سوزش ناشی از آفتاب‌سوختگی، می‌توانید داروهایی مانند ایبوپروفن، آسپیرین یا ناپروکسن مصرف کنید.

بچه‌هایی که دچار آفتاب‌سوختگی شده‌اند را حتما نزد پزشک ببرید و به هیچ عنوان به آنها آسپیرین ندهید.

تا می‌توانید آب و مایعات بنوشید تا خشکی و کم‌آبی بدن شرایط پوستی‌تان را بدتر نکند.

تا درمان کامل آفتاب‌سوختگی در ساعت‌هایی که اوج تابش نورخورشید وجود دارد (10 صبح تا 5 بعد از ظهر) از منزل خارج نشوید.

پیش از خروج از منزل حتما لباس‌های کاملا پوشیده، دستکش نخی و کلاه لبه‌دار به تن داشته باشید.

خمیری از مخلوط سرکه و جوش‌شیرین تهیه کنید و آن را روزانه به مدت 2 تا 3 ساعت روی پوست خود قرار دهید.

به هیچ عنوان دوش آب‌گرم نگیرید. در عوض روزی یکی دو بار بدنتان را با آب ولرم شستشو دهید.

مقداری سرکه سفید را به آب خنک اضافه کنید و بدنتان را در حمام با این محلول بشویید.

اگر پوستتان به حالت پوسته‌پوسته درآمد، پوسته‌های اضافی را پس از دوش گرفتن با مالش آرام بدن با لیفی نرم و نازک جدا کنید.

برای رفع خشکی پوست خود از کرم‌های مرطوب‌کننده یا نرم‌کننده بر پایه آب یا چربی کمک بگیرید.

اگر میزان آفتاب‌سوختگی شما خفیف باشد می‌توانید با راهکارهایی که پیشنهاد کردیم، از پس درمان آن در منزل بربیایید اما در صورت مواجهه با علایم زیر باید حتما به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید: تب بالای 39 درجه سانتی‌گراد؛ سوزش بیش از اندازه بدن؛ درد شدید؛ ابتلای بیش از 20 درصد پوست بدن به آفتاب‌سوختگی؛ خشکی بیش از حد دهان، تشنگی مداوم، کاهش میزان ادرار، سرگیجه و احساس خستگی مفرط؛ تهوع و استفراغ؛ ابتلا به تپش قلب یا نفس نفس زدن و آسیب‌دیدن و قرمزی شدید چشم و حساسیت آن به نورآفتاب.

اگر بتوانید راهكارهایی که در ادامه به شما پیشنهاد می‌دهیم را رعایت کنید، می‌توانید تا حد زیادی جلوی ابتلا به آفتاب سوخته‌شدن پوستتان هنگام گرفتن حمام آفتاب در استخرهای سر باز یا کنار دریا را بگیرید و از داشتن پوستی برنزه و طلایی در طول تابستان لذت ببرید:

پیش از گرفتن حمام آفتاب، حتما تمام قسمت‌هایی از پوست بدنتان که می‌خواهید برنزه شوند را با کرم ضدآفتاب مناسب بپوشانید.

برای پیشگیری از سوختن و خشک‌شدن پوستتان حتما از روغن‌های مخصوص برنزه‌کردن در زیر نورآفتاب کمک بگیرید و سطح پوستتان را با آنها چرب کنید.

هر 5 تا 10 دقیقه یک‌بار پوست خود را با استفاده از آب‌پاش‌های کوچک، مرطوب کنید تا دچار خشکی و پوسته‌پوسته‌شدن بدنتان نشوید.

روزانه بیشتر از 45 دقیقه زیر نورمستقیم آفتاب نمانید. اجازه دهید تا روند برنزه‌شدن پوستتان ظرف چند روز و به تدریج انجام شود.

حالا اگر قصد برنزه‌شدن ندارید و از طرفی هم می‌خواهید که از شر آفتاب‌سوختگی در روزهای گرم و آفتابی سال در امان بمانید، این نکات را به خاطر بسپارید:

در صورت امکان از ساعت 10 صبح تا 4 بعد از ظهر از خانه خارج نشوید.

هنگام خروج از منزل، لباس‌های پوشیده و روشن بپوشید.

استفاده از عینک‌های آفتابی استاندارد را فراموش نکنید.

حتما نیم ساعت پیش از خروج از منزل، ضدآفتاب بزنید.

وقتی که در ساعت‌های آفتابی روز در خارج از منزل هستید، هر 2 ساعت یک‌بار ضدآفتاب خود را تجدید کنید.

بله، معمولا ریشه موهای‌ ابرو پس از کنده‌شدن برای مدت بیشتری در فاز استراحت فرو می‌روند و دیرتر رشد می‌کنند، بنابراین اگر مدام ابروها را با موچین بردارید، ممکن است پس از مدتی قسمت‌های خاصی از آن خالی شود و مجبور باشید زمان زیادی را برای پر‌شدن دوباره آن وقت صرف کنید.

پس اگر سابقه کم‌مویی دارید، بهتر است از خیر برداشتن ابروهایتان با موچین بگذرید و از تیغ و قیچی برای مرتب‌کردن ابروها استفاده كنید، زیرا هیچ مشکلی در رشد مجدد موها به وجود نخواهند آورد.

بله، اصلاح‌ سنتی با نخ، فقط برای سطوح صاف پوست که موهایی کرکی و نرم دارند، موثر است. با این روش می‌توانید مطمئن باشید موهای کرکی صورتتان حداقل طی سه هفته تا یک ماه آینده درنخواهند آمد، اما اصلاح موهای ساق پا، زیربغل و قسمت تناسلی با بند کار چندان عاقلانه‌ای نیست، چون معمولا موهای این ناحیه از پوست، ضخیم‌تر هستند و ممکن است در کنده‌شدن آنها، پوست بدن هم آسیب ببیند و محل ریشه موها دچار خونریزی شود.

نه، وقتی موهای بدنتان را با تیغ می زنید، نوک ‌موها کاملا تیز و صاف می‌شوند و پوست بدن هم پس از شیو‌کردن موهای آن، زیباتر و روشن‌تر به نظر می‌رسد، به همین دلیل وقتی موها دوباره رشد می‌کنند، احساس می‌کنید ضخیم‌تر و تیره‌تر شده‌اند.

بله، بسیاری از افراد، به خصوص آنهایی که پوست تیره‌تری دارند، از ایجاد موهای زیرپوستی پس از اصلاح‌ با روش‌های مختلف گله‌ می‌کنند. متخصصان پوست آمریکایی معتقدند ساده‌ترین راه برای رهایی از شر موهای زیرپوستی، لایه‌برداری مرتب پوست با روش‌های سنتی است.

شما می‌توانید ماهی 1 یا 2 مرتبه سلول‌های مرده پوستتان را در حمام و با استفاده از موادی مانند روشورهای سنتی یا شامپوهای حاوی مواد لایه‌بردار ماساژ دهید و با از بین‌بردن این سلول‌های مرده و سطحی پوست، از شر موهای زیرپوستی هم خلاص شوید.

نه، در این روش مقداری موم مذاب روی پوست قرار می‌گیرد و روی آن را با پارچه یا پدهای مخصوص می‌پوشانند. بعد از خنک‌شدن موم، پارچه را به سرعت از روی پوست برمی‌دارند تا موهای‌زائد همراه موم و پارچه از بدن کنده شوند.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به شدت درباره عوارض این روش هشدار داده و اعلام کرده است که نباید از آن برای از بین‌بردن موهای‌زائد اطراف *****، ناحیه تناسلی، ابروها، گوش و بینی استفاده کرد. موم‌انداختن گاهی می‌تواند باعث پاره‌شدن مویرگ‌های زیرپوست و حتی کنده‌شدن خود پوست هم شود.

بد نیست بدانید تا به حال موارد فراوانی از ابتلا به عفونت‌ها و حساسیت‌های مختلف پوستی به دلیل انجام این كار در تمام دنیا گزارش شده است.

بله، برخی داروها مانند انواع آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای خوراکی‌ای که برای درمان آکنه‌های پوستی استفاده می‌شوند، پوست را نازک و حساس می‌کنند و حذف موهای‌زائد با این روش می‌تواند پارگی پوست و رگ‌های زیرپوستی را به دنبال داشته باشد.

اگر داروی خاصی مصرف می‌کنید، بهتر است پیش از انتخاب روشی مناسب برای حذف موهای‌زائد بدنتان، با یک متخصص پوست مشورت کنید، یا از ایمن‌ترین روش که همان شیوكردن با تیغ است، استفاده كنید.

7- آیا حذف موهای‌زائد در حجم بالا با روش الکترولیز، ممکن است؟

نه، در روش الکترولیز، با فرو‌کردن سوزنی بسیار نازک در ریشه موها و سوزاندن آنها به وسیله برق، موهای‌زائد از بین می‌‌روند. این روش معمولا برای از بین‌بردن موهای کم موثر است، چون حذف موها باید تک به تک انجام شود. الکترولیز معمولا درد چندانی ندارد، اما باید برای پیشگیری از عفونت یا متورم‌شدن ناحیه تا 24 ساعت، از حمام ‌رفتن یا آب‌زدن به پوست خودداری كرد.

با استفاده از روش الکترولیز می‌توان حداقل یکی دو ماه از شر موهای‌زائد خلاص شد، این را گفتیم که بدانید الکترولیز یک روش موقت برای حذف موهای‌زائد است. ضمن اینکه اگر در این روش سوزن آلوده و غیربهداشتی استفاده شود، احتمال ابتلا به بیماری‌های عفونی افزایش خواهدیافت، بنابراین بهتر است این کار را حتما در مراکز و کلینیک‌های بهداشتی و درمانی و تحت‌نظر متخصص پوست انجام دهید نه در آرایشگاه‌ها.

نه. لیزر موهای زائد در قسمت‌هایی از بدن که پوست نازک‌تری دارد، موثرتر است، بنابراین قسمت‌های زیربغل، چانه و بیکینی از بهترین بخش‌های پوست برای لیزر‌ موهای‌زائد هستند.

لیزر، یکی از روش‌های دائمی برای از بین‌بردن موهای‌زائد است که معمولا بین 4 تا 6 جلسه طول می‌کشد. فقط حواستان باشد که لیزر موهای‌زائد تخصص می‌خواهد و باید در مراکز درمانی معتبر و تحت‌نظر متخصص پوست انجام‌شود.

آسیب، قرمزی، التهاب و ورم پوست و حتی ناراحتی‌های چشمی فقط بخشی از عوارضی هستند كه در اثر سپردن کار لیزر موهای‌زائد به آرایشگران برای شما اتفاق می‌افتند.